മാതൃദിനത്തില് വെറുതെ എഴുതി പിടിപ്പിച്ച ഒരു കവിത .പിന്നെ എന്റെ മകളുടെ ആവശ്യ പ്രകാരം ഒന്ന് മിനുക്കി .
അമ്മഎന്നാദ്യം മോഴിഞ്ഞതിന് മുന്നേ ഞാന്
അറിഞ്ഞിരുന്നു ആര്ദ്ര സ്നേഹ സാഫല്യമേ
തൊട്ടും തലോടിയും ആ പിഞ്ചു പാല് ചുണ്ടില്
അമൃതമാം അമ്മിഞ്ഞ പാല് മണം നല്കി നീ
പകലില് പതിഞ്ഞു നിന് മടിയില് മയങ്ങി ഞാന്
നിന് നിശാ നിദ്രയെ മായ്ചൂ മൊഴിഞ്ഞു ഞാന്
പറയാതെ പരിഭവം തെല്ലും തുടര്ച്ചയായ്
മടിയില് കിടത്തിയാ താരാട്ട് തീര്ത്തു നീ
‘അമ്മ’ എന്നത്രേ
ഈ സ്നേഹ സാഫല്യത്തെ
ചോല്ലെണ്ടതെന്നെന്നെ ആരോ പഠിപ്പിച്ചു
ഓര്മകള് എത്രയോ ഉണ്ടെനിക്കിന്നൊരാ
രണ്ടാക്ഷരത്തിന്റെ ഇടയിലായി നിശ്ചലം
അമ്മയെന്നിലാത്ത സ്മ്രിതികള് സ്മരിക്കുവാന്
ആവതില്ലല്ലോ ഈ ആയുസ്സുകാലവും
പിന്നെന്തിനൊരു ദിനം മാതൃദിനമെന്ന്
ജനനിമാര്ക്കുള്ളതാ എല്ലാ ദിനങ്ങളും
No comments:
Post a Comment